Takbo

AdobePhotoshopExpress_3a59cf1bf598457d9b7bbf1b26fc657b.jpg

I.
Hakbang. Hinto. Ubo.
Hakbang uli. May natapakang kung ano.
Tingin: Kalderong may lamang patay na pabo.
Tuloy ang lakad.

II.
Lakad. Lakad. Tigil.
Sa di kalayuan may anino ng kung ano.
Lapit ng kaunti. Tanaw.
May mamang may dalang itak.
Tago.

III.
Sa pag tago, natabig ang bote ng toyo na kakalatkalat.
Ngayon ang mama ay naghahanap.
Lingon lingon. Hanap doon. Hanap dito.
Maya maya’y papalapit na sa’yo.

IV.
Wasiwas ang itak habang sambit ang salitang: Nariyan nako!.
Napa mura ka sa sobrang takot:
Tang ina mo!
Karipas ng takbo. Mas mabilis pa sa alas kwatro.

V.
Kasunod pa rin ang mamang may dalang itak na mabilis din ang takbo.
Napadasal ka na sa lahat ng santo.
Takbo. Takbo. Takbo.
Duguan na ang paa sa mga tumusok na mga basag na basyo.
“Tanginang ‘to” ang sambit mo.

VI.
Lingon. Hanap. Wala na ang nag hahabol na mama.
Baka na bubog ang gago o napagod at nag pahinga na.
Pagod kana rin. Kanina ikaw ang hinahabol. Ngayon ikaw naman ang naghahabol- ng hininga.

VII.
Tumaas ang balahibo pagkaraang makarinig ng kung ano.
Sa mga nag kukumpulang halaman may nilalang na nag tatago.
Pigil ang hininga. Hintay.
Kaba. Kaba. Kaba.
Ayan na!

VIII.
Lumabas mula sa halaman ang mamang may dalang itak. Sigaw. Mura.
Nag salita ang mama.
“Sutil kang bata ka! sinabi ko bawang ang bilhin mo! hindi boy bawang! pano ko ipang gigisa ‘to! Siraulo ka!”.
Karipas ng takbo. Malayo sa amang hindi pala itak ang dala, kundi patpat pamalo.

Nang magkasala ang anak ng hari

Ikaw ay nag kasala,
at dapat mo itong panagutan
masakit man sa’kin,
tungkulin bilang hari’y kailangang gampanan

Ang batas ay batas,
walang sino mang makahihigit dito
miski ako na ama mo
Patawarin mo sana ako,
Kung mas pinili ko ang kapakanan ng nakararani kaysa sa’yo.

Ilang minuto nalang,
at ang talas ng latigo ng tiga parusa ay dadampi na sayong mga balat.
Bawat latay at sigaw ay parang sibat na tumutusok saking puso.
Sa pagtapos nito at sa araw pa na daraan,
Hihilingin ko kay bathala ang iyong kapatawaran

C is for Chuck

       She has the most seductive eyes

         Look through it you will see the sky,

        The galaxies, the constellations

        And every part of heavenly bodies.

 

       She’s amazing in every angle you look

       In every secret glance you took

     You find yourself asking, am I falling already?

 

    Maybe. But yeah, who will not fall in this kind of girl anyway?

    Sadly it’s forbidden, cause deep inside her is a heart of man

   More manly than I.

 

 

It all started here:

The first time I saw you, I was star struck. Like damn, she looks like one of ‘em Kpop stars only without that pearl white skin. But you’re so damn gorgeous. That moment when my eyes hit your face, the song of Lauren Hill plays along.

 

You’re so good to be true

Can’t take my eyes off of you

 

That special moment, I realized that “Crush at first sight” is true.

Then you speak in a manly tone. “PolSci karin, pare?”.The time paused, my world crumbled as if it was about to end. I speak to myself “Thunginuuuh tomboy yung crush ko.”. But then I answered, “Yes”. And that is the first time I heard your voice, the first time you talked to me. I felt like there are many cherry blossom petals fallin’ above us and a song of Garry Valenciano comes along;

 

How did you know?

I needed someone like you in my life

You fill out the empty space in my heart

You came at the right time in my life..

 

Sadly, I didn’t get your number. But luckily I saw your facebook in one of my neighbor’s friend list. I “added” you and message you like “Hey what’s up, remember me from enrollment? I was the one  wearing a gray shirt.”, You say “Yes”. And the rest is history.

Note: I wrote the poem above to test my poetic skills. And the verdict:  i suck at it.

O bayan ko!

O bayan ko

isang tulang isinulat ko para sa buwan ng wika noong 2013 sa aking paaralan.

O bayan ko,o bayan ko
Ganap na kalayaan ba’y nakamtan mo?
Sa panahong nilamon ng dilim ang liwanag ay hagkan mo
Ang mga mamamayang nagsasabing
ang loob ay laksan mo

O bayan ko,o bayan ko
Ganap na katahimikan ba’y ramdam mo?
Sa lupang pinagpala ay masdan mo
Ang walang tigil na Kaguluhan ng mga mamamayan mo

O bayan ko,o bayan ko
Hayaan mong ikaw ay damayan ko
Sa mga madidilim na dagok  sa buhay mo
nang ang pagkukulang ng iba’y mapunan ko.